Weekendjes weg waren mijn tijd om het eiland te ontdekken, en Curaçao stelde niet teleur. Tijdens mijn trektocht door Christoffel National Park kon ik mezelf onderdompelen in de gevarieerde en weelderige planten en dieren van het eiland, wat veel te horen was in de vlakke landschappen van mijn geboortestad.

Het eiland was eigenlijk mijn tweede Stage lopen Curacao thuis geworden, en het afscheid nemen was slechts een van de meest bitterzoete minuten van mijn leven. Ik verliet Curaçao met een hart vol herinneringen, gloednieuwe relaties en een veel dieper begrip van de wereld. De lessen die ik ontdekte over ecologisch behoud, multiculturalisme en het uithoudingsvermogen van de buurt zijn me echt bijgebleven en hebben mijn kijk op het leven en mijn toekomstige ondernemingen gevormd.

Een van de hoogtepunten van mijn reis was de mogelijkheid om buurtevenementen en -praktijken mee te maken. Elk gerecht was een kookreis, en ik merkte dat ik verrukte van smaken waar ik niet genoeg van kon krijgen.

Ik had bovendien de kans om getuige te zijn van de kracht en de besluitvaardigheid van de individuen in moeilijke tijden. Het eiland werd geconfronteerd met een groot aantal natuurlijke rampen, maar het gevoel van nabijheid en de standvastige geest van de Curaçaoënaars waren absoluut motiverend.

Naarmate de dagen zich ontwikkelden tot weken, en de weken tot maanden, werd mijn leservaring op Curaçao groter dan alleen maar een werkervaring; het was een levensveranderende ervaring. Ik ontdekte dat het Caribische verlangen niet bestond uit pittoreske kustlijnen en overtuigende handbomen; het had te maken met het overvloedige scala aan samenlevingen, de initiatieven tot behoud en de authentieke warmte van individuen die van Curaçao een werkelijk aparte locatie maakten.

Het eiland nodigde me uit met zijn gezellige, exotische wind, en ik ontdekte al snel dat Curaçao zelfs meer was dan alleen een bezoekerslocatie; het was een locatie waar achtergrond, samenleving en volledig natuurlijke aantrekkingskracht met elkaar verbonden waren in een uniforme en unieke methode. Mijn onderwijsbeurs bevond zich in het hart van Willemstad, de grondstoffenstad van Curaçao. Weekendjes weg waren mijn tijd om het eiland te ontdekken, en Curaçao stelde niet teleur. De galerijen van het eiland, zoals de Kura Hulanda Gallery en de Mikve Israel-Emanuel Synagoge, vertelden verhalen over de uiteenlopende individuen die feitelijk het verleden van Curaçao hadden gevormd. Curaçao had mijn ogen geopend voor de aantrekkingskracht van het Caribische verlangen, en het was een verlangen dat ik zeker voor het leven met me mee zou nemen.

Curaçao had eigenlijk mijn ogen geopend voor de aantrekkingskracht van het Caribische verlangen, en het was een verlangen dat ik zeker permanent met me mee zou brengen. Mijn ervaring met het lesgeven als fellow had niet alleen mijn perspectieven verruimd, maar had ook een blijvende stempel op mijn hart gedrukt, waardoor ik een langdurige voorstander was van betrouwbare toeristen en een enthousiaste toerist die enthousiast was om de verrassende schatten van de wereld te ontdekken. Toen ik thuis in het vliegtuig stapte, begreep ik dat mijn reis naar het Caribisch gebied eenvoudigweg het begin was van een leven vol expedities, ontdekkingen en verkenningen.

Terwijl het zonlicht onder het perspectief zakte en de lucht opnieuw schilderde met oranje en roze tinten, bevond ik me op het aantrekkelijke eiland Curaçao, klaar om aan een reis te beginnen die mijn leven definitief zou veranderen. Deze kleine Caribische schat, genesteld in het zuidelijke deel van de Kleine Antillen, zou zeker mijn thuis zijn voor de komende paar maanden, terwijl ik als geen ander aan een onderwijsgemeenschapsreis begon.

De achtergrond en samenleving van Curaçao waren bovendien zeer aantrekkelijk. De galerijen van het eiland, zoals de Kura Hulanda Gallery en de Mikve Israel-Emanuel Synagoge, vertelden verhalen over de uiteenlopende individuen die feitelijk het verleden van Curaçao hadden gevormd.

De mensen op Curaçao waren enkele van de populairste en meest uitnodigende mensen die ik ooit eerder had ontmoet. Hun gevoel van voldoening op hun eiland en hun enthousiasme om hun samenleving en gewoonten met mij te delen, hebben een blijvende stempel op mijn hart gedrukt.

Mijn onderwijsbeurs bevond zich in het hart van Willemstad, de financieringsstad van Curaçao. Samen met mijn collega’s heb ik talloze banen vergroot die bedoeld waren om het gevarieerde waterleven, dat groeide in het kristalheldere water van Curaçao, veilig te stellen.

De eerste paar weken waren snel van plezier en verandering. Het eiland nodigde me uit met zijn gezellige, exotische wind, en ik ontdekte al snel dat Curaçao groter was dan alleen een reizigersbestemming; het was een gebied waar achtergrond, samenleving en volledig natuurlijke elegantie op een uniforme en onderscheiden manier met elkaar verbonden waren. Door de levendige tinten van het op Nederland geïnspireerde ontwerp, de levendige ritmes van de regionale liedjes en de overheerlijke geur van Caribisch eten leek het alsof ik daadwerkelijk op een ansichtkaart was beland.